A B C D E F
G H I J K L M 

Total read books on site:
more than 10 000

You can read its for free!


Text on one page: Few Medium Many
Via sopiro kaj aspiro al la
maro, la logo al li, -- al tiu fremda viro, -- estis esprimo de
vekiĝanta kaj kreskanta postulo pri libereco en vi. Nenio alia.

ELLIDA
Ho, mi ne scias, kion diri al tio. Sed vi estis bona kuracisto por
mi. Vi _trovis_, -- kaj vi kuraĝis _uzi_ la ĝustan rimedon -- la
_solan_, kiu povis helpi min.

WANGEL
Jes, -- en la ekstrema peno kaj danĝero ni kuracistoj kuraĝas
multe. -- Sed nun vi do revenos al mi, Ellida?

ELLIDA
Jes, kara, fidela Wangel, -- nun mi revenos al vi. Nun mi povas. Ĉar
nun mi venos al vi en libereco, -- libervole, kaj sub respondeco.

WANGEL
(rigardas ŝin kore) Ellida! Ellida! Ho, imagu, ke nun ni du povos
vivi tute unu por la alia --

ELLIDA
-- kaj kun kunaj memoroj. Viaj -- kiel ankaŭ miaj.

WANGEL
Jes, ĉu ne, vi kara!

ELLIDA
-- kaj por niaj du infanoj, Wangel!

WANGEL
_Niaj_ vi nomas ilin!

ELLIDA
Tiuj, kiujn mi ne posedas, sed kiujn mi scios gajni.

WANGEL
Niaj --! (kisas ĝoje kaj rapide ŝiajn manojn) Ho, -- senfinan
dankon pro tiu vorto!

(_Hilde_, _Ballested_, _Lyngstrand_, _Arnholm_ kaj _Bolette_ venas de
maldekstre en la ĝardenon.)

(Samtempe multaj el la _junuloj_ de la urbo kaj _somergastoj_ ekstere
sur la vojeto.)

HILDE
(duonlaŭte al _Lyngstrand_) Jen vidu -- kiel novgefianĉiĝinte ŝi
kaj patro aspektas!

BALLESTED
(kiu aŭdis ŝian eldiron) Estas somera tempo, fraŭlineto.

ARNHOLM
(rigardas al _Wangel_ kaj _Ellida_) Nun la anglo forvojaĝas.

BOLETTE
(iras al la barilo) De ĉi tie oni povas plej bone vidi ĝin.

LYNGSTRAND
La lasta vojaĝo ĉi-jare.

BALLESTED
Baldaŭ ĉiuj markoloj estos fermitaj, kiel diras la poeto. Estas
malĝojige, sinjorino Wangel! Kaj nun ni ja ankaŭ perdos vin por
ioma tempo. Morgaŭ vi ja transloĝiĝos al Skjoldvik, mi aŭdas.

WANGEL
Ne, -- ne okazos. Ĉar ĉi-nokte ni du redecidis.

ARNHOLM
(rigardas ilin alterne) Ah, -- vere!

BOLETTE
(venas antaŭen) Patro, -- ĉu estas vero!

HILDE
(proksimiĝas al _Ellida_) Ĉu vi tamen restos ĉe ni!

ELLIDA
Jes, kara Hilde, -- se vi volas havi min.

HILDE
(luktante inter ploro kaj ĝojo) Ho! -- imagu -- ĉu mi volas --!

ARNHOLM
(al _Ellida_) Sed tio ĉi estas ja vera surprizo --!

ELLIDA
(ridetas serioze) Nu, jen vidu, sinjoro Arnholm --. Ĉu vi memoras,
-- ni parolis pri tio hieraŭ? Kiam oni fariĝis surtera estaĵo, --
oni ne facile trovos la vojon reen -- al la maro. Kaj ankaŭ ne al la
mara vivo.

BALLESTED
Sed estas ja ĝuste kiel pri mia mara virino!

ELLIDA
Proksimume, jes.

BALLESTED
Nur kun tiu diferenco ke _la marvirino -- ŝi mortos_. La homoj,
kontraŭe, -- ili povas sin aklam-aklimatizi. Jes, jes, -- mi
certigas al vi, sinjorino Wangel, -- ili _povas_ sin a-kli-matizi!

ELLIDA
Jes, en libereco ili povas, sinjoro Ballested.

WANGEL
Kaj sub respondeco, kara Ellida.

ELLIDA
(rapide, etendas al li la manon) Ĝuste _tiel_ estas.

(La granda vaporŝipo glitas sensone elen de la fjordo. La muziko
aŭdiĝas pli proksime sur la tero.)



Pages: | Prev | | 1 | | 2 | | 3 | | 4 | | 5 | | 6 | | 7 | | 8 | | 9 | | 10 | | 11 | | 12 | | 13 | | 14 | | 15 |

N O P Q R S T
U V W X Y Z 

Your last read book:

You dont read books at this site.